Jeugdliefde
Jeugdliefdes houden voor de meeste mensen altijd een speciaal plekje. Die eerste heftige verliefdheid, al die eerste keren die je met die persoon deelde; de herinneringen zijn zo sterk dat twee op de drie oudere mensen nog regelmatig terugdenkt aan hun jeugdliefde en die zelfs graag nog eens zou ontmoeten.
Jeugdliefde: herinnering
Sommige mensen blijven hun hele leven samen met hun jeugdliefde, maar voor vele anderen is de herinnering aan die persoon uit hun jeugd er één van lang vervlogen tijden. Hoe komt het dat een jeugdliefde maar moeilijk te vergeten valt? Misschien speelt het feit mee dat een eerste verliefdheid vaak heel heftig is omdat je nog zo heerlijk onbevangen bent. Je hart is nog nooit gebroken en dus sta je jezelf gemakkelijker toe je helemaal te verliezen. En jezelf halsoverkop verliezen in liefde is zo’n allesoverheersende ervaring dat je die nooit helemaal kunt vergeten. Aan de andere kant heb je door vallen en opstaan ook nog niet geleerd wat je wel en niet wilt in een relatie en dat is waarschijnlijk vaak de reden dat jeugdliefdes stuklopen.
Wanneer je gelukkig bent met je huidige partner kan een jeugdliefde in een mooi, afgesloten plekje in je herinnering wonen, waar je af en toe eens naar kunt kijken als naar een oud fotoalbum. Lastiger is het wanneer je je altijd bent blijven afvragen hoe het geweest zou zijn als jullie wel samen waren gebleven.
Jeugdliefde: ontmoeting
Eén op de drie vijftigplussers zou hun jeugdliefde graag nog eens ontmoeten. Dat kan natuurlijk hartstikke bijzonder zijn, maar dat herinneringen soms een stuk mooier zijn dan de huidige werkelijkheid blijkt wel uit programma’s als Memories, van de KRO. Neem bijvoorbeeld die vrouw die al jaren fantaseerde over haar vroegere vriend, maar die zich, toen ze ‘de man van haar dromen’ zag staan als de oude, veel dikkere versie die hij nu was, resoluut omkeerde en riep dat ze écht niet naar díe man toe zou gaan. Of iets dergelijks aan een groot gehalte aan oppervlakkigheid ligt moet iedereen voor zichzelf bepalen, maar het voorbeeld is illustratief voor hoe vies de werkelijkheid je kan tegenvallen na jaren van romantiseren en idealiseren. Dingen lijken achteraf vaak mooier dan ze waren.
Feit is dat onze jeugdliefdes altijd een beetje blijven trekken. Af en toe duiken ze misschien eens op in een droom. En wie weet, misschien nog wel eens in het echt.
Heb jij een jeugdliefde? Zou je deze willen ontmoeten? Of blijft het een mooie herinnering aan vroeger? Vertel het ons!
Reacties
-
19 March 2011, 15:20 | door Steve
Dit verhaal begon nu een 17 tal jaren terug.
Op vakantie leerde ik een Marokkaans meisje kennen en we werden verliefd, zij werkte in het hotel waar wij al enkele opeenvolgende jaren logeerden en waar ik ook soms in de keuken een handje toestak.
Het was liefde op het eerste gezicht... haar mooie donkere oogjes deden mij het hart sneller staan …..
Op het bord in de keuken waar de boodschappen werden opgeschreven had ik haar naam gekleurd omgeven door bloemen, en dit had ze kort nadien opgemerkt.
Na een tijdje zaten wij samen in de tv zaal van het hotel, en vroeg ze mij bij haar te komen zitten en jawel de eerste kus volgde bijna spontaan.
Deze speciale kus zal ik mijn gehele leven meedragen zelf nu nog zo veel jaren geleden.
Aan de reis kwam een einde maar we bleven elkaar bellen elke week 2 keer en soms uren lang.
Zij was opgevoed als moslim en ik thuis in een ander geloof, en dat zou zeker gevolgen hebben…..
En dit gevolg duurde niet lang meer, want zodra mijn moeder die eerste brief had gevonden was de bal aan het rollen.
Onder streng toeziend oog moest ik die laatste brief schrijven en een eind maken aan de mooiste droom uit mijn leven.
Ik heb haar nooit meer gehoord of gezien maar weet sinds verleden jaar, via de eigenaars van het hotel dat ze nu getrouwd is en 2 zoontjes heeft.
Mijn wens bestaat erin haar ooit eens terug te zien, te weten of ze ooit nog aan mij dacht en haar te kunnen vertellen dat die laatste brief gedwongen was en niet mijn woorden waren.
En haar een gelukkig leven toe te wensen.
Een geruststelling dat ze mij heeft vergeven zou me een schuldgevoel kunnen doen wegwerken.
Want dat schuldgevoel blijft aan mij knagen want zij was mijn eerste echte liefde.
