Chatliefdes

Reacties

• 18 June 2009, 03:18 | door Jay
  Ik moest altijd een beetje lachen als mensen zeiden dat ze hun grote liefde via Internet hadden leren kennen, daar was ik te nuchter voor dacht ik. Ook moest ik eigenlijk niets van datingsites hebben want ik was meer het type wat gelijk wil zien wie ze voor zich heeft. Misschien kwam die beeldvorming door de "rare" en negatieve verhalen die ik hoorde en las over Internetchatten en daten.
  
  Maar ja, op een gegeven moment werd ik wel nieuwsgierig naar het fenomeen Internetdaten, dus ik schreef me in op een datingsite. Eigenlijk nog geeneens met al te serieuze bedoelingen. Ik was gewoon nieuwsgierig hoe het nu eigenlijk in zijn werk ging. Nadat ik me ingeschreven had kreeg ik al snel reacties. Sommige van die reacties bevestigden mijn "vooroordeel" over Internetdaten (van die figuren die begonnen met "zo jij ziet er lekker uit, wil best een nachtje met je doorbrengen")en ik had al snel zoiets van "lekker boeiend" allemaal en wilde me al gaan uitschrijven. Maar ineens was daar een leuke,gezellige en spontane reactie. Echt een reactie die om een reactie terugvroeg. Ik bekeek het profiel van degene van het berichtje en zijn profiel was bijna een blauwdruk van hetgeen wat ik in mijn profiel had gezet en wat ik op de foto zag beviel me ook erg.
  
  Al snel wisselden we onze msn-adressen uit en zaten we soms tot diep in de nacht met elkaar te msn'nen. Als ik thuis was keek ik altijd of hij misschien ook online was (en hij deed precies hetzelfde)en al snel gaven we elkaar onze mobiele telefoonnummers. Via de telefoon hadden we ook ontzettend leuke gesprekken en voelde het alsof hij al jaren een goede vriend van me was.
  
  We waren zo geïnteresseerd in elkaar dat we eigenlijk binnen twee weken na ons eerste contact een date hadden. Hij zou eerst naar mij komen maar door omstandigheden spraken we af bij hem. Ik was bloednerveus, hij zou me komen afhalen bij het station. Onderweg had ik echt zoiets van "Ik lijk wel gek, je kunt nog terug" en "Wat als hij nu niet degene is die hij lijkt dat hij is". Maar een stemmetje zei dat ik gewoon moest doorzetten en me niet moest aanstellen en dat het wel goed zat.
  
  Ik was gearriveerd op het station en ik zag hem in de verte aankomen. Alles ging enorm soepel, we hadden gelijk gezellige gesprekken en het voelde enorm vertrouwd. En in het echt zag hij er nog leuker uit als op zijn foto en hij dacht er precies hetzelfde over. We hadden een leuke dag samen en vonden het jammer dat de tijd zo snel was gegaan. Ik ging weer terug naar mijn huis, maar twee uur later zaten we weer te kletsen aan de telefoon en gingen we weer vrolijk verder met msn'nen tot diep in de nacht (en mijn collega's zich maar afvragen waarom ik ineens zo "vermoeid" overkwam haha). We stuurden elkaar ook regelmatig smsjes (soms wel tien op een dag), belden ons suf etc.
  
  Er kwam al snel een tweede date en het was duidelijk dat we smoorverliefd op elkaar waren. Helaas kreeg ik privé ineens te maken met een zeer nare situatie waardoor ik noodgedwongen niet meer naar mijn huis kon. Een vriend van mij bood me onderdak, maar dat was niet alles. Ik bleef ondertussen gewoon mijn nieuwe liefde zien en ik vertelde hem van mijn nare situatie. Hij zei heel onbaatzuchtig waarom blijf je gewoon niet bij mij, je mag zolang blijven als je wilt en het lijkt mij gezelliger dan dat je op een klein kamertje zit bij die vriend. Dus dat deed ik ook en ik kon het eigenlijk niet geloven dat hij dit aanbood. Zolang trokken we nog niet met elkaar op en dan is het heel wat als je iemand onderdak wilt verschaffen zonder bijbedoelingen of wat dan ook.
  
  Het was opmerkelijk hoe goed dit ging. We konden elkaar goed verdragen en leken wel een samenwonend stelletje. Hij probeerde het mij (en later ook mijn zoon) het zoveel mogelijk naar mijn zin te maken. Een aantal van zijn vrienden vonden de hele situatie maar vreemd en hadden de raarste beweringen over mij. Die spraken ze ook uit tegenover hem. Dat kon ik ook best begrijpen want de situatie waarin ik zat was nu niet echt alledaags en zij konden me ook niet goed. Maar ondanks dat zei hij dat hij van me hield, dat hij achter me stond en dat hem geen barst kon schelen wat anderen ervan vonden.
  
  Onze verliefdheid (zijn we nog steeds op elkaar) diepte zich al snel uit. En ondanks dat ik ook wel een aantal relaties had gehad, had ik nog nooit DAT diepe gevoel voor iemand gevoel wat ik voor hem voelde. Ik was niet alleen maar "verliefd" meer ik was van deze man met hart en ziel gaan houden. Van alles wat hij is want alles wat hij doet. Ik was "thuisgekomen" en hij was mijn soulmate, los van de sex, de gezelligheid wat dan ook. Ik had het nog nooit zo te pakken gehad. Ik zeg niet zo makkelijk dat ik van iemand hou (ondanks dat ik het wel laat merken) en op een gegeven moment kon ik het gewoon niet meer voor "mezelf" houden en zei ik dat ik van hem hield en dat hij de ware voor me was.
  
  Dat was al duidelijk door alles wat we deden, zeiden en de blikken waarmee we elkaar aankeken, maar we hadden het nooit zo expliciet uitgesproken. Hij had precies hetzelfde bij mij. Ook dat gevoel van thuiskomen en houden van op zo'n intense en onbaatzuchtige manier. Ook hij had zo zijn relaties gehad maar had ook nooit zo'n diepe, intense band en liefde voor/met iemand gevoeld.
  
  Zo kan ik nog wel alinea's volschrijven, maar dat zou "eentonig" worden. Ik heb de man van mijn leven gevonden via Internet. Wat wij hebben is ware liefde. We kunnen niet zonder elkaar maar doen ook nog onze eigen dingen. We respecteren elkaar, steunen elkaar door dik en dun en zijn niet bang om "voor schut" te staan tegenover elkaar want we accepteren elkaar zoals we zijn.
  
  Mijn mening over Internetchatten en daten is dus drastisch veranderd. Ik wil niet beweren dat alle contacten die eerst via Internet ontstaan uitmonden in een relatie of diepe liefde, maar het kan. Ik heb in ieder geval de man van mijn leven op deze manier leren kennen.

• 09 June 2009, 07:13 | door Jayne
  Ik geloofde ook nooit dat er echte liefde kon uitgroeien door te chatten met iemand. Mijn huidige vriend heb ik leren kennen via Internet, het klikte waanzinnig goed tussen ons, hadden urenlange gesprekken over msn, stuurden emailtjes, smsjes naar elkaar en belden elkaar ook op. Dat was heel gezellig allemaal.
  
  Al na twee weken gechat e.d. te hebben vonden we het wel tijd om elkaar eens in het echt te zien. We vonden alle twee dat het goed klikte en waren gewoon benieuwd naar elkaar. Toen ik hem live zag had ik echt zo van WOW en ook live konden we gezellig babbelen en hadden het enorm naar ons zin (tja, hadden ook gelijk sex op de eerste afspraak. Ben normaal niet zo happig op een eerste afspraakje, maar kon er niets tegen doen haha)en dat is zo gebleven.
  
  Privé heb ik echt een beetje een nare periode op het moment (gestalkt, bedreigd etc.)maar hij staat altijd voor me klaar. Ben zelfs tijdelijk even bij hem ingetrokken. Hij is gek op me (en zegt dat dan ook best vaak) en ik op hem. Dus als je verliefd bent op je chatmaatje en je hebt haar/hem nog nooit live gezien, spreek dan gewoon gezellig met elkaar af en wie weet....
  Bij mij en mijn vriend heeft het in ieder geval gewerkt...

• 30 March 2009, 15:59 | door Diane
  Tja, wat kan ik erover zeggen. Ik moest vroeger altijd lachen als mensen zeiden dat ze over hun oren verliefd waren op iemand die ze tijdens een chat hadden leren kennen. Maar ja, inmiddels is het mij ook overkomen en lach ik niet meer zo hard..
  
  Ik heb enorme vlinders in mijn buik, denk continue aan hem, check wel tig keer per dag mijn email. We bellen regelmatig..plannen zelfs onze activiteiten zo dat we met elkaar kunnen Skypen/msm'en. Gelukkig had hij ook vlinders, hij begon er eerlijk gezegd over en vroeg of ik ze ook had. Ja..natuurlijk had ik die en nog steeds.
  
  Al vrij snel (binnen 5 dagen) vonden we het tijd om elkaar live te zien. Bovendien is het niet verstandig als je weken/maanden aan het chatten/msm'en/Skypen bent zonder dat je die persoon in het echt hebt gezien. Want laten we eerlijk zijn..blijft je ideaalbeeld wel overeind als je elkaar in levende lijve ziet..
  
  Bij ons was/is dat zeker het geval. We vonden elkaar nog leuker dan via de chat/msm etc. We hadden/hebben in het echt ook een enorme klik. Dus verliefdheid via Internet hoeft niet altijd op een fiasco uit te lopen, maar dat heb je zelf ook wel een beetje in de hand. Gewoon niet te lang wachten met afspreken en ook niet te hoge verwachtingen hebben.
  
  Ik geniet enorm van mijn verliefdheid, mijn nieuwe vriend en dat uur reistijd nemen we allebei meer dan lief.

• 01 February 2009, 15:15 | door stef
  hey ik heb mijn vriendin leren kennen via datingssite na een aantal weken te hebben gechat en gesmst hebben we uiteindelijk afgesproken :) dat was 2 jaar geleden, we zijn nu verloofd...

• 03 December 2008, 17:08 | door Anoniem
  Hallo,
  
  Ik heb hetzelfde probleem als Maikel gehad, maar dan andersom. Bij mij heeft mijn "chatvriend" het tegen mij verteld, ondanks dat hij al wist dat ik op iemand anders verliefd was. We hebben gewoon een klein tijdje niet echt met elkaar gepraat totdat hij erover heen was. Nu zijn we weer gewoon goeie vrienden.
  
  Ik denk dus dat je het het beste kunt vertellen, en dan eht een tijdje moet laten rusten. Ik zou wel erbij zeggen dat je weet dat het toch niks gaat worden, dan snapt ze je beter.
  
  Ik weet niet of het al is opgelost, misschien heb je hier wat aan dus.
  
  Groetjes.

• 01 November 2008, 03:26 | door Angel
  Ik heb sinds kort ook iemand leren kennen via een datingsite..Op dit moment chatten we alleen nog maar en ik moet zeggen..het is wel spannend.Het internetdaten is voor mij helemaal niet nieuw,mijn inmiddels exvriend heb ik ook leren kennen via een chatbox,dus dat zit wel goed.Het is alleen nieuw voor mij dat de man in kwestie nu juist wil wachten met afspreken terwijl het vaak zo is dat ze inderdaad direct willen daten..Dus ik vind het wel schattig eigenlijk.Ik chat nu bijna elke dag met hem,we sms-en en binnenkort gaan we vast wel eens daten.Ik ben benieuwd.

• 15 October 2008, 03:44 | door Maikel
  Hallo,
  
  Ik ben Maikel. Ik ben verliefd op iemand waarmee ik veel zit te e-mailen. Ze is geen totaal vreemde voor mij want ze is mijn jeugd vriendin waarmee ik tot mijn 6de levens jaar samen mee ben opgegroeid en daarna nog tot mijn 10 regelmatig bezoekte, vroeger was ze mijn beste vriend. We verloren elkaar uit het oog omdat onze ouders uit elkaar gingen wonen en toen werd de conact steeds minder. Nu heb ik dank hyves 10 jaar later weer contact met haar. Het was ook niet mijn bedoeling om verliefd op haar te raken maar alleen effe bij tekletsen. Maar na een tijd begon ik toch verliefd op haar te raken uit verschillende redenen. Helaas heeft ze al een vriendje, tussen hun 2en gaat het niet altijd even goed maar ook weer niet slecht genoeg dat het uit elkaar gaat denk ik. Ze weet dat ik iets voor haar voel, daaruit maak ik geen geheim voor haar. Ik zit er echt mee want ik wil wel iets met haar beginnen maar niet ten kosten van haar huidige relatie, dat zou gewoon egoistisch zijn, en het zou mij toch niet lukken hun uit elkaar te krijgen denk ik. Dus nu heb ik een vraagje aan de mensen die dit lezen.
  
  Is het slim om te wachten of moet ik gewoon proberen verder te gaan en iemand anders te vinden? En als ja, hoe kom ik over haar heen, want ik wil de contact niet verbreken, ik wil haar wel als gewone vriendin houden als een relatie er niet in zit.
  
  Alvast bedankt.
  
  En als ik iemand toevalig hiermee geholpen zou hebben (ook al weet ik niet hoe) dan graag gedaan.
  
  Groetjes,
  
  
  Maikel

Reageren

• Velden met een * zijn verplicht.

Naam:

 

Email:

 

Onderwerp:

 

Reactie: *

 

Veiligheidscode: